در فقه اسلامى، به تبع قرآن و پیشوایان معصوم، نماز مورد توجه فراوان فقها قرار گرفته و بحث‏‌هاى فقهى گسترده‏‌اى از جنبه‏‌هاى مختلف، کرده‏‌اند به قول حضرت آیت‌اللّه‏‌العظمى بهجت: «هیچ کتاب فقهى به اندازه «کتاب الصلاة»، کثیر المباحث نیست به حدى که «الفیه» و «نفلیه» [دو کتاب مشهور شهید اول درباره نماز] درباره آن نوشته‏‌اند».
19 دی 1395
پیامبر گرامى اسلام صلى‏‌الله‏‌علیه‏‌و‏آله فرمود: «اَوّلُ ما فُرِضَ عَلَى العبادِ الصلوةُ و اخِرُ ما یبْقى عِند الموتِ الصلوةُ وَ اَوَّلُ ما یحاسَبُ بِهِ العبدُ یوْمَ القیامةِ الصَّلوةُ فَمَن أجابَ فقد سَهُلَ ما بَعْدَهُ وَ مَنْ لَمْ‏یجِبْ فقدِ اشْتَدَّ مَا بَعدَهُ»؛ (نخستین چیزى که بر بندگان واجب شد نماز است، آخرین عملى که به هنگام مردن بماند نماز است و اولین چیزى که روز قیامت از آن بپرسند نماز است، پس هر کس به‌خوبى جواب گوید و پاسخش را بپذیرند در حسابرسى‏‌هاى پس از نمازش آسان گیرند و آن که پاسخ نیکو ندهد در اعمال دیگرى به سختى حساب کشند).